My Sicky Life With My Sicky Bear

Sunday 17 September 2006

อากาศขมุกขมัวช่วงบ่ายและตามด้วยฝนตกกระหน่ำซัมเมอร์เซลส์ 90% Off...

(ล้างรถไปเพื่ออะไรเนี่ย???)

ช่วงเย็นฝ่ารถติดและฝนกระหน่ำ ไปดูที่ House RCA

เรื่องนี้เลย The Shoe Fairy

ภาพประกอบจาก - http://www.sogoodreviews.com/reviews/theshoefairy.htm

Award at the Taiwan Golden Horse Awards 2005:
Best Art Direction (Wong Yi-Fei)

Nomination at the Taiwan Golden Horse Awards 2005:
Best Visual Effects (Yang Harn-Chang & Lin Chih-Chao)

หนังน่ารัก ๆ สีสันสดใสดูสบาย ๆ

วิเวียน ผู้น่ารักเล่นเป็น โต๊โต๋

ฉากน่ารัก ๆ ในหนัง มีมาให้อมยิ้มได้บ่อย ๆ

ฉากที่เอานิทานชื่อดังมาเชื่อมกับหนัง

ทำได้น่ารักดี

หนังสบาย ๆ

ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่

น้ำตาซึมเล็กน้อย

และก็ทำให้ฉุกคิดขึ้นมาว่า "ความสุขที่แท้จริงในชีวิตคืออะไร?"

"ความสุข คือการที่เราได้ในสิ่งที่เราต้องการอย่างเดียวเท่านั้นหรือ?"

"ความสุขคือการที่มีชีวิตที่ดีพร้อมหรือร่างกายที่สมบูรณ์รึเปล่า?"

แต่เรื่องนี้ตอบโจทย์พวกนี้ง่าย ๆ เลย "ความรัก การแบ่งปันความรู้สึกดี ๆ ให้กัน นั่นแหละ ความสุข"

จริง ๆ ก็แล้วแต่คนจะมอง หนังเค้าก็ทำออกมาง่าย ๆ น่ารัก ๆ คนดูจะได้ไม่เครียด ไม่ต้องไปค้นหาคำตอบอะไรให้มันวุ่นวาย

นาน ๆ ดูหนังแบบนี้ซะทีก็มีความสุขดีนะ

ถึงแม้จะไม่สามารถบอกว่า "โอ้โห เรื่องนี้สุดยอด" ก็เหอะ แต่เป็นหนังอีกเรื่องที่ช่วงวันหยุดควรจะหาเวลาไปดูอะไรที่ผ่อนคลายแบบนี้ดู

**มีช่วงเล็ก ๆ ที่หลุดออกมา ไม่ได้จับผิดนะ แต่ผู้กำกับคงลืมไป.. หยวนให้.. (แต่ก็ไม่น่าเลย)

บอกได้ว่า "น่ารักดี" ค่ะ

ดูเวลาฉายได้ที่นี่ http://www.houserama.com/review/index.php?id=000091

ว่ากันด้วยเรื่องรองเท้าจากด้านบน

วันก่อนนอนอยู่บ้านก็ได้ดูหนังที่มีรองเท้ามาดำเนินเรื่อง แต่เป็นหนังเกาหลี

ตัดอารมณ์กันสุด ๆ

ชอบโปสเตอร์นี้จริง ๆ

น่าเอามาติดที่ปลายเตียงไว้นอนมอง ฮี่ๆ

ภาพจาก -http://www.dvdactive.com/news/releases/the-red-shoes.html

หนังหลอน ๆ สีของหนังทึม ๆ ตัดกับสีสด ๆ ของรองเท้า

prop ในเรื่องสวยดี ชอบองค์ประกอบหนังเรื่องนี้มาก ๆ

แต่ดูจริง ๆ แล้วเจ้ารองเท้าในเรื่องมันออก "สีชมพู" มากกว่าแดงนะ

แต่สีมันดึงดูดใจดีเหลือเกิน

ภาพจาก - http://kmovieaddicts.blogspot.com/search?q=the+red+shoes&x=42&y=7

ความลุ่มหลงที่คาบเกี่ยวกับความรัก บางทีมากเกินไปก็ก่อให้เกิดเรื่องเลวร้ายอย่างคาดไม่ถึง...

ชื่อภาษาไทยตั้งได้อนาถจริง ๆ "เกือกผี"

เรื่องนี้ก็ทำออกมาได้โอเคนะ ถ้าจะให้เทียบกับหนังผีเกาหลีเรื่องอื่น ๆ (แต่แค่โอเคนะ)

ปกติเป็นคนไม่ชอบหนังเกาหลีเลย ไม่ว่าจะซีรี่ส์หรือหนังอะไรก็ตาม

ไม่ใช่ว่าไม่ดีหรือยังไงนะ แต่เหมือนว่ามีบางอย่างที่มันขาด ๆ เกิน ๆ ตลอด

ถ้ามีหนังเกาหลีใหม่ ๆเข้าฉายก็ไม่รู้สึกว่าอยากจะดูหรืออะไรเลยซักนิดนึง

ยังไงดีเนี่ย หรือเราไม่ค่อยเข้าใจแง่มุมความคิดของเค้าก็ไม่รู้แฮะ

เป็นไปได้ว่า 80% ของตัวเองเป็นคนญี่ปุ่นไปแล้ว

คลุกคลีกับอะไรอะไรที่เป็นญี่ปุ่นไปซะมาก..(เกินไป)

แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น

ได้ดูหนังที่มีธีมเป็น "รองเท้า ผู้หญิง ความรัก" (อันล่างมี"ความอาฆาต"มาด้วย) แตกต่างกันทางความรู้สึกโดยสิ้นเชิงแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน

ผู้หญิงน่ะ

รองเท้าที่ตัวเองชอบ

ถึงแม้จะทำให้เจ็บบ้าง

แต่ผู้หญิงก็ยอม ก็เพราะว่า "ชอบ" เนี่ยแหละ

อื้ม นึกถึงหนังฝรั่งเรื่อง In Her Shoes ขึ้นมาเลย ที่ตัวพี่สาวออกจะมีปมด้อยกับตัวเองมากกว่าน้องสาวที่แสนมั่นใจ แต่ทำอะไรไม่เคยเป็นชิ้นเป็นอัน.. เรื่องนี้มีประโยคอะไรในหลาย ๆ ตอนที่ทำให้คิด ตอนที่พี่สาวพูดว่า .... shoes always fit... เศร้าขึ้นมาซะงั้น

T-T

คนที่ขาดอะไรในชีวิต แต่หาอะไรได้อย่างนึงที่มันจะเข้ากับตัวเองได้เนี่ย คงเข้าใจความรู้สึกนี้ดี...

(เรียกน้ำตาจากเราได้เพียบเลย.. เรื่องนี้อาจหาญไปดูคนเดียวซะด้วย)

วันนั้นที่ดูหนัง..

ท้องเจ้ากรรม ร้องลั่นโรง (ย้ำว่า "ลั่นโรง" )

อายสัด..

หนังเค้าก็เงียบ ๆ ท้องเรา "จ๊อกกกกกกกกกกก โครกกกกกกกกกกก กร๊อกกกกกก"

ดังเซ็ทใหญ่มาก โชคดีที่ไม่มีเซ็ทที่สอง

อายคนในโรง และคนที่นั่งข้าง ๆ อ่ะ

เราเปล่าหิวนะ.. T-T

กระเพาะเราไม่ค่อยดี....

เวลามีคนคอยเป็นห่วงอยู่ข้าง ๆ กันนี่ เหมือนรองเท้ามันติดปีกได้เลยล่ะ

.

.

ก็มันจริงนี่นา

.

.

Have a great weekend