:::Holy Bridge Tour:::
posted on 10 Nov 2006 19:52 by sicky in -sicky-life-ช่วงนี้ชีวิตเมามันส์
9 Nov 2006
*เช้า*
ผลงานจากการเข้าร่วมสนุกในพันทิพ
เค้ามีแพทเทิร์นมาแล้วเราก็ดัดแปลงซะ
ต้นแบบมาจากป้าเจเนต แจ๊คไม่ยาว
(ไม่ใช่เจเนตเขียวนะว๊อย)
(นี่.. นี่.. อย่าไปเล่นที่ไหนนะมุขนี้น่ะ มันไม่ขำเลย .. ย้ำ*)
*สายและบ่าย*
เมื่อวานทางโรงแรมมณเฑียรโทรศัพท์มา
ขอโทษขอโพยเรื่องคิดเงินลูกค้าเกินไป 150 บาท
เราก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะทางลูกค้าก็ไม่ได้ซีเรียสอะไรมากมาย
ตอนบ่าย ทางโรงแรมนำเงินสดใส่ซองมา 150 บาท
พร้อมกับคุ๊กกี้และพายอย่างละถุงมายื่นให้
"อันนี้ให้คุณน้อยหน่าครับ"
ส่วนอันนี้....
"ฝากให้เจ้านายด้วยนะครับ ต้องขอโทษจริง ๆ นะครับ มีอะไรให้รับใช้บอกนะครับ"
แล้วก็โบกมือบ๊ายบายกันไป
เปิดกล่องมา
พี่ ๆ ที่แผนกกรี๊ดกร๊าด
เราก็ตัดไปให้เจ้านาย ที่เหลือก็ให้พี่ ๆ เค้าจ้วงกันไป
(เรามีคุ๊กกี้ส่วนตัวนี่หว่า ฮี่ๆ)
ทางบริษัทใช้บริการโรงแรมนี้มาชาติเศษ ๆ เรื่องการทำจองห้องพัก เราไม่เคยมีปัญหากัน
แผนกเซลส์บางทีก็จะมาเยี่ยมเอาขนมมาฝาก เหมือนพี่น้องกัน
*ขอบอกว่า "พายเนื้อ" ของมณเฑียรอร่อยมั่กๆ
.
.
อย่างอีโรงแรมจิ้งหรีด ตรงนราธิวาสตัดใหม่ อย่าไปหวังอะไรจากมันเลย
บริษัททางเรานะไม่ใช้มันอีกแล้ว แต่สาขาจากญี่ปุ่นบางที่ต้องส่ง staffมาดูงาน เดือนสองเดือน เลยต้องพักที่นี่
จะจองมัน มันก็ไม่รับทางโทรศัพท์ ให้ส่งแฟกซ์ไป ต้องการเอกสารอะไร ก็ต้องทำเอง มันรอรับเซ็นต์ชื่ออย่างเดียว... วัน ๆ อีเด็กนั่งรับโทรศัพท์มันคงนั่งแกะสิวเสี้ยน ถอนขนจั๊กกะแร้กันมั๊งน่ะ...
จะหาบริการดี ๆ ก็เลือกสถานที่กันนิดนึงนะคะ สถานที่บางที่เค้ามีวัฒนธรรมต่อเนื่องมายังไงก็แหกตาดูกันนิดนึง บางที่มันไม่ง้อลูกค้า ต่อให้เป็นราชนิกูลไป ยังไงมันก็ไม่คิดแม้แต่จะสนใจหรอก ดีดดิ้นให้ตายมันก็ไม่สนจริง ๆ
อย่าลืมนะคะ แหกตาดูดี ๆ หน่อยว่าความเป็นมาของสถานที่ที่เราจะไปบริการเค้ามีประวัติยังไง เบิ่งซะ เบิ่ง!!!
*เย็น*
ตกเย็นสนุกสนาน รวมพลพี่น้องชาวเอ๊กซ์ทีนท้าพิสูจน์สิ่งมหัศจรรย์ย่านคุ้นเคย
พี่ครับเราจะไปไหนกันครับ?
น้องชายสุดที่รักอีกคนที่ตามมาทีหลัง โดยที่ไม่รู้เบื้องหน้าการนัดเจอในครั้งนี้
น้องชายสุดที่รักถึงกับขยี้ตา
นี่มันสะพานที่คุ้นเคยนี่นา.. ทำไมมันเปลี่ยนไปเหรอ?
มันเป็นไปได้อย่างไร?
ข้อสันนิษฐานข้อที่ 1- ใกล้หน้าหนาวแล้ว สะพานมันถึงหดรึเปล่า ?
ข้อสันนิษฐานข้อที่ 2 - รึเค้ามีการปฏิรูปอะไรกันอีกโดยที่เราไม่รู้
ข้อสันนิษฐานข้อที่ 3 - ไม่มีอะไรมาก คนแม่งไร้ซึ่งความรู้แล้วมั่วไปได้ซะขนาดนั้น
.
.
ยังคงเป็นปริศนาต่อไป
.
.
"โถ ทำไปได้.."
"พวกเราควรจะซื้อหวยได้แล้วนะ เพราะสิ่งที่คาดเอาไว้ก็เป็นไปตามนั้นจริง ๆ"
.
.
เดินกลับไปที่ร้าน
หัวเราะร่วน รั่วกันซะ
มิตรภาพดี ๆ ไม่ใช่แค่กลุ่มเรา แต่กับชาวต่างชาติที่โคจรมาจ๊ะเอ๋กับเรา
เค้าก็แค่ถามหากระดาษซักใบ ในร้านคงจะมีแต่กระดาษเอ4
บังเอิญว่าเค้าก็หยิบสมุดโน๊ตทำมือขึ้นมา บอกว่าอยากหาอะไรมาห่อ
รถอยู่หน้าร้านพอดี ก็เลยเดินไปหยิบกระดาษห่อของขวัญแล้วก็ให้เค้าไป
มันก็แค่ความโชคดีที่เค้าเข้ามาถามถูกที่
หลังจากบ๊ายบายกันไป เราก็กลับไปนั่งเล่นต่อ
รถตูมีแค่กระดาษห่อของขวัญแค่เนี๊ยะ มันเม้าท์ต่อกันว่ารถมีบาทหลวงไว้พร้อมแต่งงานได้เลย ... จินตนาการพุ่งพล่านมาก ๆ
นั่งหัวเราะกันได้พักเดียว...
ฝรั่งที่เราให้กระดาษห่อของขวัญไป ย้อนกลับมาเปิดประตูแล้วเอาสิงห์ขวดใหญ่ 2 ขวดมาให้...
รอยยิ้มแสดงความขอบคุณ และดีใจกับกระดาษห่อของขวัญแผ่นละไม่กี่บาท มันมีค่ามหาศาล เบียร์สองขวดเทียบอะไรไม่ได้กับรอยยิ้มนั่นหรอก
หวังว่าพอร้านเปิดปีหน้า ร้านนี้จะเป็นร้านนึงที่ฝรั่งเค้าบอกกันต่อ ๆ ไปนะว่า เค้าประทับใจกับเรื่องเล็ก ๆ ที่เราบังเอิญหยิบยื่นให้...
สมาชิกกรุ๊ปทัวร์สะพานมหัศจรรย์
มีความสุขไม๊คะ?
ขอบคุณที่มาเจอกัน แต่ไม่ต้องเจอทุกวันนะ
นาน ๆ เจอกันทีอ่ะดี.. เจอกันบ่อย ๆ กลัวต้องใช้ภาษามือจริง ๆ
( ' u ' )y
งาน Fat ไปได้แค่วันอาทิตย์
เจอกัน เจอกัน
"
"
Sicky-Kitchen Update แว๊ว!!!
อ่านเรื่องคุณฝรั่งแล้วตื้นตันดี ... อื่ม เค้าเรียกว่าอะไรไม่รู้แฮะ แต่มันรู้สึกดีละกัน
ดีนะเพิ่งเอาโคล่อนรองท้อง ไม่งั้นเปิดมาเจอเค้กหิวอีก
#1 By Jay on 2006-11-10 19:58