My Sicky Life With My Sicky Bear

มีแม่เหล็กที่ซื้อมาเมื่อปางก่อน

มองเห็นแล้วก็เศร้า เหมือนรับเค้ามาวางเฉย ๆ

เลยจัดการกับแม่เหล็กทั้งหลายซะหน่อย

งานเลยออกมาเป็นแบบนี้

น้องสาวในเอ๊กซ์ทีนบอกว่า พี่ ๆ ทำให้หน่อย

ก็เลยทำภายใต้คอนเซ็ปท์ "ไข่นุ้ยกะหมาเอ็ม"

มันก็ออกมาเป็นเยี่ยงนี้...

ไม่รู้ถูกใจน้องรึเปล่า แต่ถูกใจพี่แหละ... 555+

ไม่เอาบอก เพราะมีคนจะฉกอีกหลายคน ฮี่ๆ

"เซ็งเป็ด" ระบาดมานานแล้ว

มีช่วงนึงในกลุ่มโลโม่ไทยก็ระบาดกัน.. เอะอะรูปต้องติดเป็ด (จะไปอะไรกับเป็ดมานนน)

มีหลายคนใช้คำนี้จนติดปากไปซะแล้ว

ส่วนอีกหลาย ๆ คนสงสัยว่า ทำไมไม่เป็นเซ็งอย่างอื่นบ้าง

เซ็งไก่

เซ็งห่าน

เซ็งอึ่งอ่าง

เซ็งซาลาแมนเดอร์ (อันนี้มีคนบอกว่าคงจะยาวไป) etc.

นั่นสิ.. จะเซ็งเป็ดมันทำไม.. ไม่คิดว่าเป็ดมันเซ็งบ้างเหรอ..?

อาทิตย์ 12 พฤศจิ

แว่บไปงาน Fat

วงอื่นไม่ได้สนใจซะแล้ว มุ่งและพุ่งไปดู The Travellers เท่านั้น

สุขสมใจดีจริง ๆ

ยืนติดด้านหน้า เฮฮา..

ยังไม่ได้ไปสอยอัลบั้มใหม่เลยแฮะ.. (มีแต่เรื่องเสียตังค์)

ส่วนวงอื่นก็น่าสนใจอยู่แต่ได้ดูแค่Flure เท่านั้น

เวทีนรก (จกเปรต) นี่คนเยอะสัด..

ไอ่เราก็กะมุดไปตรงกลาง แต่ไม่สามารถเดินไปได้ เนื่องจากคนได้ทะลักออกมาแล้ว

เลยต้องเดินคอตกไปด้านหลังแทน

ก็ยังดีที่ได้ดู..

ของที่ได้จากงาน..

ของจากนายหรั่ง และเพื่อน ๆ กลุ่ม analogmemory

Prop หน้าร้าน analogmemory

ส่วนของ โลโม่ไทย ซุ้มที่เราไปแจมเล็กน้อย

น้องจ้ะ นี่มันโลโม่รุ่นไหน

นี่มัน.. Toy Camera ในตำนานเลยนี่คะ

(น่ารักเนอะ)

กล้องมากมายที่มาปล่อยที่ซุ้ม

Split Camera สีเหลืองสดใส น่าจับจองมาก

(ตอนนี้อย่างอื่นไม่สน...จะเก็บตังค์ถอยน้องแอลมาบ้างงงงงง)

รูปที่ขายที่ซุ้มโลโม่ไทย

ตอนขาออก ไปป๊ะกับสองคนนี้ โดดเด่นเป็นตระหง่าน

น่ารักดี เลยขอถ่ายรูปไว้

คนอยู่หลังกลองยิ้มว๊านหวาน

.

.

รูปก็เยอะอยู่เหมือนกัน แต่..ขี้เกียจลง

*ขอบคุณแก๊งโลโม่ไทยด้วยนะคะ งานหน้าไปสังสรรค์กันน๊า

*ป่วย*

อาการแย่

โรคเก่าตั้งแต่เด็กกลับมาเยือน

เมื่อคืนหายใจไม่ทัน นึกว่าจะแย่.. แต่ก็พ้นมาได้

เช้านี้แย่กว่าเก่า ขับรถไม่ไหว

ลากตัวเองไปหาหมอ

นานมากแล้วที่ไม่ได้เป็นแบบนี้

รู้สึกว่ามันแย่กว่าเดิมยังไงก็ไม่รู้

ได้เจอเพื่อนเก่าอีกแล้ว..

ชู่ววว ชู่ววว....

หายใจเข้าลึก ๆ . . . แล้วเราจะดีขึ้น

รึเปล่า..?

ก็มีแต่ชั้นคนเดียวที่จะต้องอยู่กับอาการแบบนี้ต่อไปนั่นแหละ

อยู่เป็นเพื่อนกันนะเจ้ากระบอกพ่นน้อย ๆ ของชั้น

ถ้าเช้านี้เกิดน๊อค ช๊อคขึ้นมากลางทางนี่จะเป็นยังไงนะ..

ชั้นคงไม่เป็นไร.. คงสบายไป

คนที่ยังอยู่ล่ะ?

จะรู้สึกดีไม๊กับการที่ไม่มีคนอย่างชั้นอยู่อีกต่อไป

ขอโทษนะ ที่ชั้นมันเห็นแก่ตัว