:::Living on the Edge:::

posted on 12 May 2007 20:55 by sicky  in -sicky-life-

"จบจากตรงนี้ไป พี่ก็ต้องไปเริ่มที่ศูนย์ใหม่"

ประโยคนี้มันก้องอยู่ในหัวของฉันก่อนที่จะมีใครหน้าไหนมาพูดกรอกหูให้ฉันได้ยินเสียอีก

"แล้วจะให้ทำยังไง?"

ฉันมันก็แค่มนุษย์เฮงซวยที่ไม่อดทนพอ?

ฉันเจอในสิ่งที่ฉันต้องการจะทำ ฉันสนุกกับมันมาก ทำงานหนักจนกระดูกไหล่ซ้ายของฉันมันจะปูดโปนออกมา กระดูกข้อเท้าขวาอักเสบ มีปัญหากับการยืนขึ้นเมื่อตื่นนอนทุกเช้า

"นี่ฉันยังไม่ดีพอสำหรับที่ตรงนี้อีกหรือ?"

ปัญหาถาโถมเข้าใส่ ฉันตะโกนออกไปว่าจะสู้..

"แล้วมันเป็นยังไงน่ะเหรอ?"

ฉันแพ้..

แพ้ให้กับตัวเอง

ฉันอาจจะทิ้งอะไรบางอย่างเอาไว้เยอะแยะ ณ ที่แห่งนั้น

สิ่งของน่ะเหรอ บางอย่างฉันก็เกือบลืมมันไปแล้ว

แต่สิ่งที่ผู้คนสัมผัสได้กับสิ่งที่ฉันให้ไว้ ณ ที่แห่งนั้น มันอาจจะทำให้ใครอีกหลายคนนึกเสียดาย

"ใช่" ตัวฉันเองก็ยังเสียดาย

"ความตั้งใจที่จะทำให้บรรยากาศรอบข้างอบอุ่น"

นั่นแหละ... ที่ฉันยังเสียดาย

หลายครั้งที่นั่งนึกถึงสิ่งดี ๆ ที่หลาย ๆ คนพูดไว้กับฉัน

หลายครั้งที่นั่งนึกถึงคนแปลกหน้าที่นั่งคุยกันไม่กี่คำก็กลายเป็นเพื่อนโดยไม่ตะขิดตะขวงใจ

หลายครั้งที่นั่งนึกถึงสิ่งดี ๆ ที่เตรียมจะทำต่อไปในวันพรุ่งนี้...

แต่แล้ว คำว่า "สู้" ที่เคยพูดไปมันก็เป็นเพียงแค่คำคำหนึ่ง

ฉันยอมแพ้..

มันเหนื่อย .. เออ ฉันรู้ว่ามันเป็นแค่ช่วงเวลาไม่นาน

แต่รู้ไหม? ฉันเรียนรู้อะไรมากมายจากช่วงเวลาที่คนอื่นอาจจะมองว่าไม่นาน .. และฉันอดทนไม่พอ...

อืม ฉันอาจจะอดทนไม่พอ...

ใครจะรู้ล่ะว่าฉันเจออะไร อะไรทำให้คำว่า "สู้" ของฉันมันกลายเป็นแค่คำพูดลอย ๆ แล้วแปรสภาพเป็นสถานะของ "ผู้แพ้"

ฉันอาจจะมีปัญหาทางจิต? คิดถึงรอบข้างมากเกินไปจนในท้ายที่สุด ฉันก็เลือกที่จะตัดปมปัญหาของต้นเหตุหลาย ๆ อย่างออกไป นั่นมันก็คือ "ตัวฉันเอง"

แต่ฉันก็ว่าฉันคิดถูกแล้ว...

ขอบเหวที่มันติดอยู่เพียงแค่ปลายเท้า... ปัญหาที่แก้ไม่ตกมันไล่ต้อนฉันมาสุดทาง ต่อให้ฉันสู้แค่ไหน.. สิ่งนั้นก็แกร่งกว่าที่ตัวฉันจะรับได้... ฉันยอมกระโดดลงเหวเพื่อที่จะหลุดจากตรงนั้น...

ฉันอาจจะไม่รอด... แต่อย่างน้อยฉันก็รอดจากสิ่งที่ฉันไม่สามารถจะแก้ให้มันดีขึ้นได้..

"แล้วจะทำอะไรต่อไป?"

ฉันกำลังต่อสู้กับคำถามประโยคนี้ทุกวัน วันละหลาย ๆ ครั้ง .. ไม่ว่าจากคนอื่นหรือกับตัวเองก็ตาม...

Tags: looser33 Comments

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

ผู้ชนะที่ยิ่งใหญ่
ย่อมเคยพ่ายแพ้มาก่อน

อย่าถามตัวเองด้วยคำถามนั้นเลยค่ะ
อยากทำอะไรก็ทำไป โลด!

เป็นกำลังใจให้นะคะพี่

#1 By Na - th (นัท) on 2007-05-12 21:33

อืม.. บ้างครั้งเมื่อถึงเวลาที่ท้อแท้ที่สุดก็ปล่อยให้อามรณ์มันเฟลจนถึงขีดสุดไปเลยก็ดีเหมือนกันนะคะ ปล่อยให้ร้องไห้คิดถึงแต่เรื่องแย่ๆ ให้มันถาโถม ร้องไห้เหมือนจะตาย ร้องจนโล่ง แล้วหลังจากนั้นมันอาจจะโล่งขึ้นมาก็ได้นะคะ

มันดีกว่าที่จะมานั่งบอกตัวเองฉันต้องเข้มแข็ง ทั้งๆ ที่ตอนนั้นอาจจะไม่มีกำลังแม้จะหายใจ

ไม่รู้จะพูดยังไงให้พี่หมีป่วยรู้สึกดีขึ้น พูดให้กำลังใจใครไม่ค่อยเก่งค่ะ แต่ว่ายังขอบอกว่าเป็นกำลังใจให้นะค่ะ ล้มแล้วนั่งพัก แต่ใช่ว่าจะไม่กลับมาลุกขึ้นเดินต่อนี้ค่ะ จริงมั้ย

ยิ้มอย่างเต็มทีให้ได้เร็วๆ นะคะ พี่น้องหน่าสู้ๆๆ รักพี่น้อยหน่านะเจ้าค่ะ *ยิ้ม*

#2 By 【零-blUeFaKe-】 on 2007-05-12 21:55

ถ้ายิ่งคิดยิ่งทำให้รู้สึกแย่
ก็หยุดพักจากการคิดบ้างซักพักก็ได้นะคะ

แล้วพอกลับมาหาคำตอบอาจจะเจออะไรดี ๆ ที่มองข้ามไปก็ได้

เป็นกำลังใจค่ะ
แอบคิดถึงพี่นะเนี่ย เห็นหายไปนานมาก ๆ เลย

#3 By Ai`♪ on 2007-05-12 22:21

คุณน้องงงงงงง

ปลอบไม่เก่ง แต่อยากบอกว่า เหนือ่ยนักก็พักก่อน ไม่ว่าจะร่างกายจะจิตใจ ถ้ามันเหนื่อยมาก หมดแรง ก็ไม่ต้องคิดอะไร ปิดสวิทช์แล้วพักซะ เดี๋ยวเวลาจะให้คำตอบทุกอย่างเอง


จริงๆนะ
(อาบน้ำร้อนมาก่อนจนตัวพุพอง)

เอ้า พักๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

#4 By แมวหลอน haunted cat on 2007-05-12 22:45

ตัดสินใจแล้วนี่ครับ
ก็ต้องก้าวเดินต่อไปให้ดีที่สุด

ชีวิตก็มีขึ้นมีลงแบบนี้แหละครับ

#5 By โก๋สิจ๊ะ on 2007-05-12 23:33

ถ้าทุกวันนี้พี่น้อยหน่าเองยังคงสู้อยู่ พี่ก็ยังไม่ได้เป็นผู้แพ้อย่างที่พี่ว่ามาหรอกครับ มันก็แค่เวลาที่พี่ชนะยังมาไม่ถึง
Keep fighting ครับพี่

แต่การพักผ่อนก็เป็นส่วนหนึ่งของการต่อสู้เหมือนกัน จิตใจที่เข้มแข็งอยู่ในร่างกายที่แข็งแรง เหนื่อยนักก็พักบ้างนะครับ

#6 By Life Goes On on 2007-05-12 23:49

พักผ่อนก่อนนะคุณซิกกี้ แล้วค่อยๆ คิดว่าจะทำอะไรต่อ

"คนเราเริ่มใหม่ได้เสมอ"

เป็นกำลังใจให้ค่ะ

#7 By hasana on 2007-05-13 00:28

โอ้..ท่าทางจะเหนื่อยนะครับพี่
แต่เชื่อว่าอย่างน้อยถ้าได้ โยน เขวี้ยง เตะ หรือถีบ ไอ้เรื่องแย่ๆที่กอดไว้กะตัว ลงมาในบล๊อกนี่ ..มันก็รู้สึกดีขึ้นมาได้ล่ะ
จริงมั้ย

#8 By GuGGGar on 2007-05-13 02:12

เฮ้อ คิดมากไปเปลืองสมองทำสิ่งที่เรทำแล้วสบายใจดีกว่าเนอะ

#9 By caz on 2007-05-13 02:25

จะสักแต่สู้ก็คงไม่ได้หรอกครับ
ฝืนมากไปก็ไม่ดี มันต้องมีทั้งสู้ทั้งพักทั้งถอยบ้าง
เป็นกำลังใจให้นะครับ

#10 By โด่คุง..just one last song on 2007-05-13 02:36

ชีวิตยังไม่สิ้นก็ต้องดิ้นกันไป.. จริงๆน่ะครับ ตราบใดที่เรายังสู้ เราก็ไม่ใช่ผู้แพ้หรอกครับ เกมยังดำเนินต่อไป เรายังกลับมาประสบความสำเร็จได้ สู้เขานะครับ

#11 By ข่าน on 2007-05-13 02:37

ชีวิตหนูมักจะเริ่มนับ0ใหม่อยู่เสมอๆเลย
และก็มักจะโดนบ่นจากคนรอบข้างเสมอด้วยเช่นกัน
แต่หนูก็ยังชอบนับ0อยู่เช่นเคย
เริ่มต้นกับสิ่งใหม่ๆเสมอ
ถึงแม้ว่าบางครั้งมันก็เกินความอดทนที่เรามี
บางครั้งมันก็สู้ไม่ไหวอย่างที่พยายามจะบอกกะตัวเอง
แต่สุดท้ายก็จะบอกตัวเองว่า
เริ่มใหม่ก็ได้ฟร่ะ
เดี๋ยวทุกอย่างก็คงจะดีเอง

#12 By :D on 2007-05-13 09:40

เราไม่จำเป็นต้องรับผิดชอบชีวิตของทุกคนหรอกค่ะ

แล้วเราก็มีทางเลือกเสมอ
ที่จะทำสิ่งที่ดี
(เอ๊ะ เหมือนสไปเดอร์แมน 3)

คิดถึงนะคะ

#13 By มุก on 2007-05-13 11:16

มึงทำดีที่สุดแล้วน้อยหน่า
กูกับต้น ขอบคุณในทุกอย่างที่มึงช่วยเหลือเลยจริงๆ

คับที่อยู่ได้คับใจอยู่ยากมันเป็นอย่างนี้นี่เอง

#14 By Backpack Girl on 2007-05-13 11:24

เห็นด้วยกับหลายคนข้างบนครับว่า ต้องพักก่อน
ทำตัวเองให้สุขกายสุขใจขึ้นซะก่อน
มันถึงจะมีแรงเดินต่อนะ

#15 By Bickboon on 2007-05-13 11:58

เรา เจ๋ง อยู่แล้ว

จะไปกลัวอะไร ที่ไหน อะ

#16 By LiFe Room on 2007-05-13 14:16

มันผ่านไปแล้ว อะไรที่ทำตอนนั้นมันก็ดีที่สุดแล้ว
เหนื่อยกายก็พัก เหนื่อยใจยิ่งต้องพักใหญ่เลยค่ะ
เริ่มใหม่ เริ่มจากศูนย์ ไม่เป็นไรนะ .. สู้สู้
ชีวิตถึงทางแยกมันจะมีทางเลือกที่จะให้เดินไปสิ
เอาใจช่วยค่ะ .. ขออย่ายอมแพ้ที่จะเริ่มเป็นพอ ..
รักษาสุขภาพด้วยนะคะ

#17 By moodee on 2007-05-13 15:08

แพ้ไม่ใช่ปัญหานะครับ
ที่มีปัญหาคือแพ้แล้วยอมที่จมอยู่กับมัน โดยไม่พิจารณาใคร่ครวญเหตุที่แพ้มากกว่า

บางครั้งเหนื่อยนัก พักซะบ้างก็ดีนะครับ ^^

#18 By plynoi แว่วศรี on 2007-05-13 16:50

เป็นกำลังใจให้ค่ะ...
บางทีการเริ่มต้นใหม่ อาจจะเจออะไรที่เราชอบมากกว่าแต่ก่อนก็ได้นะคะ

มองโลกในแง่บวกเข้าไว้ จะได้แฮปปี้นะ

#19 By SnowShoe =^-^= on 2007-05-13 18:16


มันคงไม่ได้เรียกว่า แพ้ หรอก สำหรับการที่ทำ จัดการกับทุกสิ่งทุกอย่างที่เราทำดีที่สุดแล้ว ทั้งๆที่แวดล้อมรอบๆตัวเหล่านั้นมีความสุข และยังรู้สึกเสียดาย

ไม่ว่าเราจะเริ่มนับหนึ่ง นับสองหรือว่านับจากศูนย์มันก้อยังบ่งบอกความเป็นตัวตน เรายังมีชีวิตและใช้ชีวิตอยู่บนโลกกลมๆใบนี้ ไม่ว่าคนอื่นจะมองเรายังไงก็ช่าง..เราเองทั้งนั้นที่จะต้องตัดสินใจและมองความเป็นไปในชีวิตของเราได้อย่างมีความสุขที่สุด

นู๋พูดไม่ค่อยเก่ง..ช่วงนี้พักจิตพักใจนะคะอย่าคิดมากเลย
เด๋วปวดหัว เฟลอีก บางครั้งปิดหูปิดตาบ้างก้อน่าจะดีเหมือนกันนะคะอย่าไปฟังคนอื่นมาก...

คิดถึงพี่น้อยหน่านะคะ...ยังไงบ้านเอ็กซ์ทีน ยังมีคนให้กำลังใจพี่คนนี้เสมอนะคะ

สู้สู้!!!

#20 By Carys on 2007-05-13 18:47


ผมได้อ่านแล้วจิตตกอย่างแรงครับ
ผมเป็นได้แค่กำลังใจจริงๆ ครับ

#21 By AkE on 2007-05-14 14:06

ไม่ได้เข้ามาก็คิดถึงคุณหน่าอยู่ทุกวัน

เข้ามาด้วยความคิดถึงและกำลังใจให้คุณหน่าก้าวไปด้วยความสุข...
คิดถึงจริงๆค่ะ

#22 By ยายแม่บ้าน on 2007-05-15 09:58

เพิ่งจะเข้ามาเป็นสมาชิกใหม่ใน exteen
เข้ามาบล็อกคุณด้วยความบังเอิญ
เราว่าคุณดูเป็นคนมีความคิดสร้างสรรค์ดีๆตั้งมากมาย ความสามารถก็เยอะ
เอาพลังไปทำงานสร้างสรรค์ดีๆ จะมีประโยชน์กับตัวเองและคนอื่นๆได้เยอะแยะเลยค่ะ คุณน้อยหน่าเป็นคนมีพลังงานเหลือเฟือ แถมเก่งด้วย
แล้วจะไปแคร์อะไรให้เราป่วยใจเปล่าๆล่ะคะ ... Have Fun ค่ะ ! สู้ สู้

#23 By tick's vs neko jump! (58.137.0.108) on 2007-05-15 15:07

---สู้ๆๆนะคะ---

ปล.มีคนเป็นกำลังใจมากมายนะคะ
อย่าลืมสู้ๆกับความคิดของตัวเองนะคะ

#24 By ตุ๊ก (125.26.165.115) on 2007-05-15 15:13

อะไรวะ
หายไปนาน เอนทรี่ล่าสุดก็ดูมีความสุขดีนี่หว่า
ไหงเป็นงี้วะ

#25 By i'm not a damn princess on 2007-05-16 11:31

.. ชีวิตไม่มีอะไรมากหรอกครับหน่า แค่รู้ว่าต้องสู้ และอยู่ให้ได้นะ !

ไม่เจอะกันนานมากๆ++++++ สบายดีนะครับผม

#26 By วาซาบิ on 2007-05-16 14:22

ไม่ได้มีใครเป็นผู้แพ้หรือผู้ชนะนี่ครับ
มันก็แค่ถึงจุดหัวเลี้ยวหัวต่อ
ถึงจุดแตกหัก หรือจุดอิ่มตัว
เมื่อไรก็ตามที่มีฝ่ายใดฝ่ายเดียวที่พยายามอยู่
มันก็ถึงจุดที่ต้องพิจารณาจุดยืนของทั้งสองฝ่าย

แล้วจะทำอะไรต่อไปเหรอครับ?
แนะนำว่า
ช่างแม่งครับ... ปล่อยเซอร์...
เดี๋ยวก็รู้เอง

#27 By ...hode18sky... on 2007-05-16 15:03

บางที การเลือกที่จะออก ก็เป็นผู้ชนะแล้วนะ .. หรือ อย่างน้อย ถ้ารู้ตัวว่าแพ้ ก็ยังดีกว่า แพ้แต่ไม่รู้ตัวว่าแพ้


ฟังๆ ดู อาจจะเกิดปัญหาอะไรกับสิ่งที่ลงมือทำไปตามที่เล่าใน Entry ก่อน .. ถือซะว่าเป้นประสบการณ์แล้วลุกให้ได้เร็วๆ นะจ๊ะ

มีความสามารถอยู่กับตัว สิ่งที่ทำได้ต่อ ต้องมีอยู่แล้วหล่ะ


ปล. พูดให้อีกสองสามคำ มันจะได้เยอะๆ แล้วหนักจนลอยไม่ขึ้น

สู้ สู้ สู้ สู้เข้านะ

#28 By gsawa on 2007-05-17 18:21

ล้ม
ก็มี
ลุก

#29 By fling in on 2007-05-17 22:24

เป็นห่วงนะ

#30 By fuxsuxlux on 2007-05-18 03:40

เฮ๊ย แกเป็นไรวะเนี่ย

#31 By snare (58.8.33.129) on 2007-05-19 22:44

ห่วงนะเว๊ยเฮ๊ย

เออ มีไรโทรมานะ กุโทรไปไม่ได้ โทรศัพท์หาย เบอร์หายหมดเลย

ห่วงมึงจิง ๆ นะ

#32 By snare (58.8.33.129) on 2007-05-19 22:46

ผมเข้าใจนะครับ เพราะสิ่งที่ผมกำลังทำอยู่ตอนนี้ก็มีคนรอบข้างมองเห็นเป็นเรื่องงี่เง่าเหมือนกัน

ซึ่งผมเองก็เคยคิดจะพยายามเปลี่ยนแปลงความคิดของพวกเขาให้ได้เหมือนกัน แต่ในที่สุดแล้วก็รู้สึกว่ามันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้น่ะครับ

คนเราเมื่อเชื่อในเรื่องบางเรื่องแล้ว มันก็เป็นเรื่องยากที่จะทำให้เขาหันมาเปลีย่นความคิดนั้นได้

ธรรมเนียมสังคม ค่านิยม แบบแผนการใช้ชีวิตที่สืบทอดกันมานาน มันเป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้ที่จะทำให้คนบางคนมองเราว่าเรางี่เง่า อ่อนแอ ไม่เข้มแข็ง ไม่คิดถึงอนาคต หรือมองว่าสิ่งที่เราทำนั้นมันไม่ถูกต้อง เพราะคนอื่นๆในสังคมไมได้เป็นแบบนั้น

แต่ผมเชื่อว่าคนเราทุกคนมีทางเลือกนะครับ เลือกที่จะทำในสิ่งที่เราพอใจที่สุดได้ ขอให้ทางเลือกนัน้เป็นทางเลือกที่เราต้องการจริงๆ

ไม่ว่ายังไงก็ขอให้ผ่านช่วงเวลาที่กดดันเหล่านี้ไปได้นะครับ คุณหมีป่วย

#33 By imome on 2007-05-20 18:00