My Sicky Life With My Sicky Bear

สำหรับผู้ที่ทำงานบริการ

สิ่งสำคัญสุดขีดสุดฤทธิ์สุดเดชคือ Sevice Mind นั่นแหละ

กับคนที่ทำงานที่ให้บริการ แต่ไม่มีจิตวิญญาณ

องค์กรนั้นน่าสงสารยิ่งนัก

.

.

คุณควรจะรู้ตัวว่า คุณ ทำอะไร คุณ มีหน้าที่อะไร

.

.

ยกตัวอย่างสด ๆ ร้อน ๆ

อิชั้นกำลังจะไปเลือกดูเสื้อผ้าสำหรับไปสัมภาษณ์งานตามที่ต่าง ๆ

สถานที่ชอปปิ้งใกล้ที่พักกำลังจะถูกปิดลง

ดังนั้นมันเป็นโอกาสดีที่จะได้ของดี ๆ ในราคาย่อมเยา

ร้านส่วนใหญ่ก็นำกระบะพลาสติกมาใส่เสื้อผ้าไว้ให้ลูกค้าได้เลือกหากัน

อิชั้นก็เป็นหนึ่งในนั้น

.

.

เด็กที่ดูร้าน นั่งอยู่ในหลืบ แต่ได้ยินเสียงแว่วมาว่า "เลือกได้ตามสบายนะคะ"

อิชั้นก็ตอบรับไปอย่างสุภาพว่า "ค่ะ"

ด้วยนิสัยคือ ไม่ชอบรื้อให้เละแต่อย่างใด

อิชั้นหยิบทีละชิ้น และพับเก็บถูกที่

ทุกอย่างในนั้นยังดูมีระเบียบ

เนื่องจากในนั้นไม่มีของถูกใจ อิชั้นจึงเข้าไปเลือกเสื้อผ้าที่อยู่บนราวแขวนแทน

.

.

เด็กที่ดูแลร้าน เธอไม่ได้นั่งคนเดียว

แต่มีคนนั่งเป็นเพื่อนเธออยู่ด้วย

ซักพัก.. เสียงของบุคคลที่เป็นเพื่อนเธอก็เอ่ยขึ้นว่า

"เนี่ย ทำไมไม่เขียนไว้นะว่า ถ้าไม่ซื้อก็อย่ามาคุ้ยเล่น"

.

.

อึ้งค่ะ อึ้ง

ดิชั้นหันไปมองหน้านังชะนีหน้าเหี่ยวตนนั้น

ประกอบกับทีท่าของคุณน้องที่ดูแลร้าน เธอรู้ว่าเธอกำลังจะซวยเพราะปากนังชะนีแก่

เธอยิ้มแห้ง ๆ

อิชั้นเลยยิ้มให้ และเดินออกจากร้านไป

และเดินออกไปซื้อของถูกใจร้านใกล้ ๆ แทน

.

.

อยากจะบอกอะไรให้กับนังชะนีแก่ตัวนั้นจริง ๆ

แต่มันคงไม่จำเป็น เพราะฟังจากคำพูดของนังชะนีนั่นแล้ว

ชีคงมีแต่กะโหลก อธิบายอะไรดี ๆ ไป ชีคงจะไม่เข้าใจ

ปล่อยให้ร้านนั้น ไร้คนต่อไปเถิด

.

.

ประเด็นของร้าน หากคุณไม่ต้องการให้ใครมารื้อดูของ

คุณก็ไม่ควรจะจัดวางสินค้าในรูปแบบนั้น

ไม่เช่นนั้น ลูกค้าที่ไหนเค้าจะเลือกสินค้าได้

นอกจากลูกค้ามีจะตาทิพย์ วิ๊งเดียวสามารถมองเห็นของที่อยู่ภายในกระบะได้

เปลี่ยนเป็นเอามันมาแขวนให้หมดเลย เท่านั้นมันก็จบ

แต่ดันมาใช้คำพูดที่มันฟังดูแล้ว นอกจากไม่อยากได้ลูกค้าแล้ว ยังอยากจะโดนด่าอีก

นังชะนีตนนี้คงทำมาค้าขายไม่ได้ดีแน่ ๆ

.

.

ส่วนตัวอย่างของ Service Mind ที่ดีนั้นมีมาก

แต่บางทีเบื้องบนของพนักงานเหล่านั้นตีโจทย์ไม่แตก

เอาอย่างร้านขายของเด็ก ของเล่น และเสื้อผ้าทั่วไป

ลูกค้าเป็นคนญี่ปุ่น ด้วยธรรมชาติของลูกค้าเหล่านี้แล้ว

เค้าชอบการต้อนรับที่ดี แต่เค้าไม่ต้องการให้คุณไปเกาะติด หรือ ตามไปนั่งบนบ่า

เวลาที่เค้าเลือกซื้อสินค้า

พนักงานที่ดีย่อมดูแลลูกค้าอยู่ห่าง ๆ

และพร้อมที่จะให้ข้อมูลเกี่ยวกับตัวสินค้าอย่างอ่อนน้อมเมื่อลูกค้ามีคำถามเกี่ยวกับสินค้านั้น ๆ

นั่นแหละ ที่เค้าชอบ (มาก ๆ)

ในขณะที่เบื้องบน ไม่รู้ถึงธรรมชาติของลูกค้า

กลับมองว่า "ลูกค้าเข้ามาทำไมไม่ตาม ห๊า"

คนดี ๆ ที่ตั้งใจทำงาน และรู้ว่าอะไรควรไม่ควร คงจะท้อ และได้แต่ถอนใจ

"จะตามหาพระแสงอะไร ลูกค้าจะได้เดินหนีออกจากร้านน่ะสิ"

คุณล่ะเป็นรึเปล่า ? เวลาที่เดินเลือกของแล้วมีคนตามคุณอย่างกับเงา

คุณเลือกของได้อย่างสบายใจรึเปล่า?

หากเบื้องบนมีหน้าที่แค่ดูแลตัวเลขเข้าออก แต่ไม่เคยที่จะเหลียวแลถึงปัจจัยภายในที่สำคัญ

"ธรรมชาติของกลุ่มเป้าหมาย"

พนักงานเข้าใจ แต่เบื้องบนไม่เคยสัมผัส

มันเหมือนเส้นขนานนะ

.

.

ว่าต่อกันด้วยอีกตัวอย่างนึง

อิชั้นไปเลือกดูเสื้อชั้นในค่ะ

ยังไม่ทันได้ดูอะไรเลย

พนักงานแผนกนั้น เหมือนถูกฝังไมโครชิพในสมอง รี่เข้ามาที่อิชั้น

น้ำเสียงกรรโชกได้ดังขึ้น "เลือกดูได้ ลองดูได้นะคะ"

แต่สีหน้าของเธอ แลดูไร้ชีวิตสิ้นดี

อิชั้นยิ้มให้ แต่คุณเธอทำปากเบะ ๆ แบบว่า "กูก็พูดไปงั้นแหละ"

แล้วเธอก็เดินไปยืนแคะฟันตรงจุดที่มีกระจก..

อิชั้นก็ได้แต่คิดในใจ

เอ่อ มีชั้นในตัวไหนบ้างที่คุณเธอไม่ได้จับเนี่ย..

เฮ้อ อนิจจา

มีงานก็รักในงานตัวเองซะนะ

ใจเขาใจเราสิ

.

.

สำหรับบุคคลที่มีใจรักบริการ ขอให้รักและเต็มที่กับมันต่อไป

เพราะคนที่เค้าอยู่ตรงหน้าคุณ เค้าสัมผัสได้ว่า คุณพร้อมที่จะให้บริการเค้ามากแค่ไหน

เข้าใจว่าตนเองนั้นรักอะไร ทำมันไปเต็มที่

ไม่ต้องหวังว่าคุณจะได้อะไรจากสิ่งที่คุณทำ

แต่คุณได้รับมันแน่นอน

.

.

ปล. กูเกลียดบริการห่วยแตกค่ะ

ขอบคุณ "เพื่อนบ้านสาวสวย" สำหรับเรื่องงานจากร้านขายสินค้าเด็กนะจ๊ะ สู้ ๆ นะเธอ

edit @ 28 Mar 2008 12:24:42 by sickyป่วยไม่มีชิ้นดี