:::There is no time:::
posted on 21 May 2008 21:52 by sicky in -sicky-blythewording ของชายชาวออสซี่
เป็นประโยคประจำที่เค้าพูดเสมอ
เค้าจะพูดแบบนี้ให้ได้ยินมากกว่าห้ารอบ
จนเราเกิดคำถาม
ในขณะที่เค้าได้อยู่ชื่นชมบรรยากาศ ณ เมืองตราด
ได้พูดคุยกับผู้คนละแวกแถวนั้น
"มันไม่มีเวลาตรงไหนวะ?"
.
.
ผิดกับชีวิตชั้น ณ ตอนนี้
เช้าตื่น อาบน้ำ แต่งตัว ไปทำงาน
ค่ำมืด กลับบ้าน อาบน้ำ นอน
เป็นอย่างนี้มาพักใหญ่ ๆ
ประโยคนั้นมันน่าจะเป็นของชั้นมากกว่า
.
.
อาการข้อเท้าเดี้ยงกลับมาเยี่ยม
คาดว่าครั้งนี้มันคงไม่หนีไปจากชั้นแน่ ๆ
เวลาจะไปหาหมอเพื่อรับหยูกยาเรอะ.. อยู่ไหน?
เวลา
เวลา
เวลา
.
.
เพื่อน ๆ ก็โทมาชวนออกไปนู่นนี่นั่น
ชั้นก็ไม่มีเวลาว่างให้
อย่าว่าแต่คนอื่นเลย เวลาให้ตัวเองยังไม่มี
แต่เป็นแบบนี้ไม่ใช่ว่าไม่ดีนะ
ถือว่าดีทีเดียว
ชั้นยังนึกเกลียดเวลาที่ต้องนั่งบนรถไฟฟ้าเลย
ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่นั่งให้และภาวนาให้มันถึงที่หมายให้เร็วที่สุด
ช่วงที่ไม่ได้ทำงาน มันเป็นช่วงที่จิตจะหลุดตลอดเวลา
มารู้สึกตัวอีกที กูมานั่งน้ำตาร่วงบนรถไฟฟ้าเนี่ยนะ
เกลียดจริง ๆ ที่เป็นแบบนี้
กรุณาอย่าแนะนำให้หาหนังสืออ่าน หรือฟังเพลง
ชั้นเป็นโรคกลัวรถไฟ แต่จำต้องขึ้นมันเพราะหน้าที่การงาน
จำใจจริง ๆ
หากให้เลือกพาหนะอื่น มันก็คงไม่ได้
เพราะชั้นอยากเหลือเวลา
เดินทางบนท้องถนนมันคงจะทรมานมากกว่า
ยอมกดความกลัวตัวเอง มันยากมาก
มือสั่น เหงื่อออกมือ
แต่ถ้ามีเพื่อนชวนคุยระหว่างทางมันก็ช่วยได้
แต่ตอนนี้ "ไม่มี"
.
.
เลือกเองนี่นะ
อยู่กับมันแบบนี้แหละ
อยู่กับตัวเอง
อยู่กับสภาพที่ตัวเองเกลียด
อยู่กับมัน
.
.
คิดถึงท้องฟ้าและน้ำทะเล
.
.
คงจะไม่เจอกับสิ่งนั้นอีกนาน
