:::Handmade Maniac:::001
posted on 14 Sep 2006 11:50 by sicky in -sicky-handmadeเริ่มบ้าใหม่ (ปกติก็บ้าอยู่แล้ว)
สับสนและงงกับตัวเองอยู่เหมือนกัน
เค้าว่ากันว่า "พวกที่ทำงานฝีมือเป็นพวกที่ใจเย็น"
???
ไม่มั๊ง...
จริงอยู่ที่สามารถนั่งทำงานฝีมือได้นิ่ง ๆ เรื่อย ๆ ได้ทั้งวัน
แต่ทำไมยังเป็นคนอารมณ์ร้ายอยู่อย่างนี้
โดยเฉพาะร้ายกับ "ตัวเอง"
เป็นโรคโมโหร้ายกับตัวเองอย่างรุนแรง
(คงไม่ต้องอธิบายว่ารุนแรงแค่ไหน)
ยังพยายามจะมองตัวเองให้ดีขึ้นมันก็ยังทำไม่ได้
ก็เลยต้องหาทางออกโดยการทำอะไรซักอย่าง (หรือหลาย ๆ อย่าง)
เฮ่อ....
จิตแพทย์ช่วยไม่ได้หรอก ไร้สาระ
ยาก็พอช่วยได้ นั่งฟุ้ง ๆ ไปวัน ๆ
แต่ก็นะ... "ให้เวลากับตัวเอง" คงจะดีที่สุด
เมื่อคืนวันอังคาร เกิดอาการปวดท้องเล็ก ๆ
แต่ก็ไม่ถึงกับรุนแรง
เช้าวันพุธ... ไม่ไหว ลากตัวเองไปทำงานไม่ได้
เดี้ยง
ซัดยา.. นอนยาวจนเที่ยง
หาอะไรกิน... แล้วก็นอนเดี้ยง...
เหงาก็เหงา
ป่วยก็ป่วย...
ผลจากการป่วย
อยากกินเชอร์รี่ขึ้นมาซะงั้น..
เลยถักแม่งซะเลย
.
.
.
จากเอนทรี่ก่อน ๆ ที่ว่าด้วยศิลปะการแกะยางลบ
แรงบันดาลใจจากเวป
ยังไม่หมด...
ตอนนี้ซื้อยางลบเก็บไว้เพียบเลย
แถมแป้นหมึกอีกสามสี (เสียดายที่เมืองไทยไม่มีสีสวย ๆ เหมือนที่ญี่ปุ่นเค้า)
แกะเอามันส์
ยิ่งแกะยิ่งมันส์เหมือนแกะสิวเลย
เอารูปเก่ามาลงใหม่
อันแรกที่ทำ "หมีป่วย" (ตัวเดียวกับที่อยู่ในบลอคครัว)
มีคนมองเป็น "กบ" ซะนี่ ฮือๆ
อันที่สอง "ช้าง" ตามรีเควสท์คุณ พลายน้อย
ล่าสุด "ให้กำลังใจตัวเอง"
เวลาแกะก็ต้องใช้เวลากว่างานจะเสร็จ
เวลาป่วยก็ต้องใช้เวลากว่าจะหายป่วย
แต่มันก็ต้องดีขึ้น
.
.
ก็ต้องใช้เวลา
.
.
ปล. นอนป่วย ๆ เหงา ๆ นี่ก็นั่งทำอะไรได้เยอะดีเหมือนกันนะ
(เอ่อ ไม่ได้แนะนำให้ป่วยให้เหงานะคะ)